บทที่ 129 ตอนที่ 36.3 น้ำตาจากความสูญเสีย

ติณฑ์ Part

“ติณฑ์ไม่เป็นไรติณฑ์อยู่ได้จริง ๆ ครับ แม่พาน้องกลับเถอะเดี๋ยวพ่อจะเป็นห่วง”

“มีอะไรก็โทรหาแม่นะน้องติณฑ์ยังมีแม่อยู่ด้วยเสมอลูกรู้ใช่ไหม”

หมับ! “รู้ครับ” ก่อนจะออกจากห้องแม่ก็ยังไม่วายมองผมด้วยสายตาห่วงใยจนอดรู้สึกละอายใจไม่ได้ เมื่อพื้นที่แห่งนี้มีเพียงผมตามลำพังสิ่งแรกที่เลื...